O naciągnięciu ścięgna lub więzadła świadczy ostry ból przy zginaniu i prostowaniu stawu. Pierwsza pomoc: przyłóż zimny okład. Jeżeli po 24 godzinach dolegliwości się zmniejszą, można zastosować ciepły okład. Trzeba też oszczędzać kontuzjowaną rękę albo nogę. Jeśli ból się nasila, idź do lekarza. - POTŁUCZENIA. Zerwanie więzadeł lub uszkodzenie ścięgna achillesa jest jedną z często występujących przyczyn bólu stawu skokowego. [3] Może towarzyszyć również tak zwanemu skręceniu kostki drugiego lub trzeciego stopnia. [1][4] Najczęstsze przyczyny bólu stawu skokowego. Ból kostki najczęściej wynika z urazu w obrębie stawu skokowego. [2] Z. Wielkość czcionki: A | A | A. S93.4 - Skręcenie i naderwanie stawu skokowego. Piętowo-strzałkowego (więzadła) Trójgraniastego (więzadła) Skokowo-strzałkowego (więzadła) Piszczelowo-strzałkowego (więzozrostu) Nie obejmuje: uraz ścięgna Achillesa (S86.0) Zobacz 1 odpowiedź na pytanie: Skręcenie stawu skokowego. Odszkodowanie. Systematyczne pobieranie treści, danych lub informacji z tej strony internetowej (web scraping), jak również eksploracja tekstu i danych (TDM) (w tym pobieranie i eksploracyjna analiza danych, indeksowanie stron internetowych, korzystanie z treści lub przeszukiwanie z pobieraniem baz danych), czy to przez roboty Objawy takie jak ostry ból, obrzęk i nadmierne ocieplenie skóry w obrębie stawu skokowego mogą wskazywać na stan zapalny. Przyczyn rozwinięcia się zapalenia kostki może być wiele, w tym m.in. przeciążenie, uraz lub infekcja. Stan zapalny stawu skokowego utrudnia normalne funkcjonowanie tym bardziej, gdy przybiera charakter Uczestnik. Witam, miałam wypadek w pracy. Wyszło, że mam skręcenie stawu skokowego opis zdarzenia jest taki, że zahaczylam noga o palete. Po dniu zauwazylam obrzek na stopie. Czy uznaja mi to za wypadek przy pracy jeśli nie mam swiadkow i nie poinformowalam o wypadku kierownika na zmianie ? 1 maja 2018 dnia 05:17. pjjCtC. Skręcenie kostki to jeden z najpopularniejszych urazów. Nasza ekspertka – rehabilitantka i fizjoterapeutka Katarzyna Jerzełkowska-Waś z Centrum Medycznego Pure-Med – wyjaśnia, dlaczego dochodzi do skręcenia stawu skokowego, jak należy postępować w przypadku tego typu urazu i jak mu zapobiegać. Skręcenie stawu skokowego – dlaczego to tak powszechny uraz?Katarzyna Jerzełkowska-Waś: Ten typ urazu jest tak powszechny, bo może się przydarzyć w bardzo prozaicznych momentach życia, np. gdy schodzimy z krawężnika, podczas biegania... Wystarczy niewielka nierówność podłoża lub wgłębienie w płytce chodnikowej, by nasz staw skokowy przekroczył zakres swojej ruchomości, czyli wszedł w patologiczny, zbyt duży ruch w to oznacza?Katarzyna Jerzełkowska-Waś: Pacjenci, którzy przychodzą do mojego gabinetu, bardzo często opisując wydarzenie, w którym doszło do skręcenia stawu skokowego, mówią, że „podwinęła im się stopa”. To oczywiście potoczne określenie, ale oddające istotę tego urazu. Mówiąc o skręceniu stawu skokowego, możemy mieć do czynienia z dwoma typami urazu. Pierwszy z nich to inwersja – pierwszy palec u stopy (tzw. paluch) idzie nam do góry, a kostka boczna dotyka do podłoża, na którym stoimy. Drugi to ewersja, czyli mały malec idzie do góry, a kostka przyśrodkowa dotyka podłoża. Pierwszy typ urazu stanowi 85% wszystkich skręceń, drugi jest stosunkowo więc „podwinięcie się stopy” jest pierwszym sygnałem, że z naszym stawem skokowym jest coś nie w porządku? Co jeszcze może sugerować, że doszło do urazu stawu skokowego?Katarzyna Jerzełkowska-Waś: Rzeczywiście zwykle po mechanizmie urazu pacjent wie, że ma skręcony staw skokowy. Inne objawy to: bardzo duży ból w obrębie stawu skokowego, zwykle w obrębie kostki bocznej, promieniujący bardzo często do piątego, czwartego palca; obrzęk – kostka po prostu zaczyna nam puchnąć, najczęściej też po stronie bocznej; problemy z chodzeniem – pacjent zaczyna utykać, nie może stanąć na palce, nie może zrobić wzniosu na palce, czuje ograniczenie ruchomości i kiedy idzie, nie może palców podciągnąć do siebie, nie może się z nich odbić; krwiak, czyli potocznie mówiąc siniak, po stronie bocznej, który z czasem zaczyna się rozchodzić po całej stopie, po jej stronie grzbietowej. Czy w przypadku skręcenia stawu skokowego należy pójść do lekarza, czy można leczyć ten uraz domowymi sposobami? Katarzyna Jerzełkowska-Waś: Aby odpowiedzieć na to pytanie, muszę najpierw wyjaśnić, że jest kilka stopni skręcenia stawu skokowego. Z pierwszym stopniem mamy do czynienia, gdy więzadła zostaną lekko naciągnięte, pojawia się niewielka opuchlizna, również ból jest nieduży. Nie pojawia się krwiak, a pacjent nie ma zbyt dużych trudności z chodzeniem. Troszkę go boli, lekko utyka, ale może iść dalej. W przypadku drugiego stopnia mamy do czynienia ze skręceniem z naderwaniem więzadeł. Pojawia się o wiele większa opuchlizna, zaczyna się wylewać krwiak podskórny, czyli zmienia się barwa skóry. W momencie urazu pojawia się duży ból i ten ból się cały czas utrzymuje. Pacjent ma problem z chodzeniem. Nie jest w stanie zrobić wzniosu na palce, a ból z każdą minutą się nasila, tak jak opuchlizna. Trzeci stopień skręcenia stawu skokowego to zerwanie więzadeł. Od razu pojawia się bardzo duży obrzęk, duży krwiak. Pacjent nie jest w stanie w ogóle stanąć na stopie. W przypadku czwartego stopnia mamy do czynienia ze złamaniem awulsyjnym, czyli zerwaniem więzadeł wraz z oderwaniem kawałka kości w miejscu ich przyczepu. Moim zdaniem w każdym przypadku warto skonsultować się z fizjoterapeutą lub lekarzem, z kilku powodów. Po pierwsze, jesteśmy w stanie palpacyjnie ustalić, z jakim stopniem skręcenia stawu mamy do czynienia. Jeśli mamy do czynienia z trzecim lub czwartym stopniem, kierujemy pacjenta na dalszą diagnostykę, która potwierdzi nasze przypuszczenia (badanie RTG, badanie USG). W takich przypadkach zwykle potrzebny jest zabieg operacyjny lub dłuższe unieruchomienie drugie, nieleczone skręcenie stawu skokowego może przyczynić się do wielu problemów zdrowotnych w późniejszym Jak rozpoznać stłuczenie, skręcenia stawu, zwichnięcie lub złamanie?No właśnie, jakie mogą być konsekwencje nieleczonych urazów stawu skokowego? Katarzyna Jerzełkowska-Waś: Jak wynika ze statystyki, 8 na 10 osób, które skręciły staw skokowy, będą miały nawykowe skręcenie stawu skokowego. Powtarzające się tego typu urazy będą prowadzić do naderwania więzadeł, a nawet do ich zerwania, co w konsekwencji będzie prowadzić do konieczności wykonania operacji. Poza tym przewlekły stan zapalny jest niszczący dla stawu skokowego i może prowadzić do zmian zwyrodnieniowych. Trzeba też pamiętać o tym, że na stopie opiera się całe nasze ciało. Jeśli mamy niestabilność w obrębie stawu skokowego, czyli de facto połączenia stopy z całą kończyną dolną, to uruchamia się efekt domina. Zaczyna się od stawu skokowego, a potem pojawiają się problemy (ból) ze stawem biodrowym, stawem kolanowym. Niewyleczone skręcenie stawu skokowego powoduje też permanentny ból przy uprawianiu aktywności fizycznej. W związku z tym zaczynamy kompensować innymi stawami i mięśniami to, że nie jesteśmy w stanie na tej stopie do końca stanąć, że nie jesteśmy w stanie zrobić niektórych ruchów. Kompensacja, czyli tak naprawdę ochrona tego stawu, który mamy skręcony i niedoleczony, innymi mięśniami, stawami, które w tym momencie nie do końca są odpowiedzialne za tę pracę i w związku z tym są za bardzo przeciążone. W takich sytuacjach może dojść do kolejnych kontuzji, urazów. Jako fizjoterapeuci, wiemy, że niedoleczone skręcenia stawu skokowego ma bardzo duży wpływ na bóle kręgosłupa odcinka lędźwiowego. To się wiąże po prostu z niestabilnością miednicy i jej złym ustawieniem. Jeśli więc przychodzi do nas pacjent z bólem kręgosłupa, wiemy, że należy u niego zbadać również staw można zapobiec skręceniu stawu skokowego? Katarzyna Jerzełkowska-Waś: Nie jesteśmy w stanie uchronić się przed samym mechanizmem skręcenia, ale możemy wzmocnić aparat więzadłowo-mięśniowy, by do takich urazów rzadziej dochodziło lub w ogóle nie dochodziło. Zachęcam, by zgłosić się do fizjoterapeuty na przynajmniej jedną wizytę, by zobaczyć, jak prawidłowo wykonać takie ćwiczenia. Później pacjent może je wykonywać samodzielnie w domu. Do profilaktyki urazów stawu skokowego zaliczamy również unikanie butów na wysokim, cienkim obcasie. Niech te obcasy mają do 5 centymetrów i dość szeroką podstawę, wtedy noga będzie stabilniejsza. Zimą, gdy jest ślisko, możemy też chodzić w wysokich (za kostkę) butach. Podsumowując: wzmocnienie więzadeł i mięśni (trening równowagi i czucia głębokiego), regularna rozgrzewka przed ćwiczeniami – to istotne elementy profilaktyki urazów stawu skokowego. Jak wygląda pierwsza pomoc w przypadku skręcenia stawu skokowego? Katarzyna Jerzełkowska-Waś: Jeśli chodzi o pierwszą pomoc w przypadku skręcenia stawu skokowego, to stosuje się tzw. metodę PRICE, od protection (ochrona), rest (odpoczynek), ice (chłodzenie), compression (ucisk) oraz elevation (uniesienie). W pierwszej kolejności pacjent powinien chronić staw skokowy i unikać nadmiernego obciążania go. Następnie powinien na obolałe miejsce przyłożyć zimny okład z wykorzystaniem cold packa lub zwykłej mrożonki. Ważne! Nie należy takiego okładu przykładać bezpośrednio na skórę, bo może dojść do jej odmrożenia. Najlepiej zawinąć okład w ścierkę lub papierowy ręcznik. Taki kompres warto przykładać przez 10-15 minut 3 do 5 razy dziennie, do czasu, gdy zejdzie obrzęk. Następnie należy zabezpieczyć staw skokowy bandażem elastycznym i ułożyć stopę wysoko na poduszkach, tak by staw skokowy był wyżej niż staw kolanowy, a staw kolanowy wyżej niż staw biodrowy. Warto by pacjent zaprzestał aktywności fizycznej na co najmniej 7 dni. Wszystkie te działania pacjent może wykonać samodzielnie w domu. Ważne! Nie należy takiego okładu przykładać bezpośrednio na skórę, bo może dojść do jej odmrożenia. Najlepiej zawinąć okład w ścierkę lub papierowy ręcznik. A jak wygląda rehabilitacja pacjenta, gdy dojdzie do naderwania lub zerwania więzadeł? Katarzyna Jerzełkowska-Waś: W rehabilitacji tendencja jest taka, by po każdym urazie i po każdym zabiegu chirurgiczno-otropedycznym uruchomić pacjenta jak najszybciej, czyli w pierwszej dobie po urazie czy unieruchomienie, usztywnienie stawu, czy to po operacji, czy po urazie, prowadzi do szybkiego zaniku mięśni. Jeśli zostawimy pacjenta tylko z unieruchomieniem, bez rozpoczęcia ćwiczeń, masażu, terapii manualnej, to doprowadzimy do przykurczu aparatu więzadłowo- mięśniowego, a w konsekwencji braku ruchomości w tym stawie. Wtedy powrót do zdrowia będzie o wiele dłuższy i będzie wymagał o wiele więcej pracy, zarówno ze strony pacjenta, jak i jakie metody w swojej pracy z pacjentem może wykorzystywać fizjoterapeuta? Katarzyna Jerzełkowska-Waś: Bardzo wiele. Mamy elektrostymulację, która pobudza mięśnie do pracy. Mamy krioterapię, czyli miejscowe ochładzanie tkanki i tym samym zmniejszanie stanu zapalnego, zmniejszanie obrzęków. Mamy laser, który działa przeciwzapalnie, pole magnetyczne, które jest pomocne przy gojeniu złamania fizjoterapeuty – w pierwszych dniach po zabiegu lub urazie – jest doprowadzenie do zmniejszenia stanu zapalnego w stawie, a co za tym idzie, jak najszybsze uruchomienie go i doprowadzenie do naturalnych ruchów długo trwa doprowadzenie pacjenta to takiego stanu? Katarzyna Jerzełkowska-Waś: Różnie. Jeśli chodzi o powrót do pełnej sprawności po operacji, to trzeba sobie dać jakieś 12 tygodni na rekonwalescencję, na ćwiczenia, na wygojenie stanu zapalnego, na zdjęcie ortezy, bo bardzo często pacjenci są unieruchamiani po tego typu zabiegach. To dotyczy głównie trzeciego i czwartego stopnia skręcenia stawu skokowego. Powrót do intensywnego sportu to jest około 3 miesiące. Oczywiście wszystko zależy od dyscypliny. Jeśli jest to dyscyplina, która bardzo mocno aktywuje staw skokowy, np. bieganie, to musimy dojść do tego stopniowo, pomału. Zawsze po tych 3 miesiącach zachęcam pacjentów do delikatnego treningu. Namawiam, by nagrywali ten trening, jak ta stopa się układa, jak oni się z tym psychicznie czują, bo trzeba pamiętać, że skręcenie stawu skokowego powoduje u pacjenta dyskomfort psychiczny. Pacjenci boją się stanąć na tę stopę, boją się na niej obrócić, boją się zrobić wznios na palce, ale prawidłowo przeprowadzona fizjoterapia pomaga zminimalizować te odczucia. Wszystko należy robić powoli, sukcesywnie. W pierwszym okresie po operacji zaleca się spotkania z fizjoterapeutą codziennie (aby zlikwidować stan zapalny), a w późniejszym okresie przynajmniej 2 razy w tygodniu. Pacjent musi być systematyczny. Musi pracować w domu i musi pracować z także: Uraz stawu barkowego dotyka zazwyczaj sportowców. Jak rozpoznać objawy?O czym jeszcze warto pamiętać w przypadku skręcenia stawu skokowego? Katarzyna Jerzełkowska-Waś: O profilaktyce przeciwzakrzepowej. Jeśli mamy tendencję do zakrzepicy żył głębokich lub powierzchownych, lub jesteśmy tą chorobą obciążeni genetycznie (ktoś w rodzinie chorował), to powinniśmy stosować środki przeciwzakrzepowe. One rozrzedzą nam krew i wspomogą w leczeniu przeciwobrzękowym stawu. Jeśli mamy pacjenta z predyspozycją do zakrzepicy żył, to musimy sprawdzić, czy ma on charakterystyczne objawy zakrzepicy po urazie. Objawy, które mogą na to wskazywać, to: ocieplenie podudzia oraz migrujący ból w różnych miejscach łydki. Trzeba pamiętać, że niektóre metody fizjoterapeutyczne, np. masaż, mogą zaszkodzić pacjentowi z zakrzepicą i pogorszyć jego za Jerzełkowska-Waś, Centrum Medyczne Pure-Med ( +48 508 555 350). Specjalizuje się w rehabilitacji ortopedycznej po zabiegach operacyjnych w obrębie stawu skokowego, kolanowego, biodrowego, ramiennego i stawów kręgosłupa. Prowadzi rehabilitację przedoperacyjną, pooperacyjną, przeciwbólową, w kontuzjach sportowych. Wykonuje również zabiegi z zakresu fizykoterapii (fala uderzeniowa, pole magnetyczne, ultradźwięki, laser, elektroterapia) oraz masażu. Prowadzi pacjentki w okresie ciąży i połogu. Udziela konsultacji fizjoterapeutycznych. Zobacz także Powyższa porada nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku jakichkolwiek problemów ze zdrowiem należy skonsultować się z lekarzem. Witam serdecznie posiadm na dzien dzisiejszy szyne gipsowa ze wzgledu ze noga mi puchła diagnoza jaka mi postawił chirurg to : "S93 zwichnięcie, skręcenie i naderwanie stawów i więzadeł stawu skokowego i poziomu stopy " 3 dzien mam szyne gipsowa lecz noga strasznie boli łydka puchnie w okolicy kostki niemoge sie dotkna a noga niemoge ruszuc palcami zabardzo tez nie mam 10 dni L4 czy po tych 10 dniach znow zostanie założony mi gips?na ileL4 jeszcze mam sie przygotowac? w pracy dużo chodze MĘŻCZYZNA, 13 LAT ponad rok temu Co jeść przy dolegliwościach ze strony układu ruchowego? Twój układ ruchowy daje Ci w kość? Pokonaj to... dietą. Sprawdź, co warto jeść, aby kręgosłup nie bolał. Dietetyk kliniczny podpowiada, na jakie produkty warto zwrócić uwagę. Jeżeli ma Pan powyższe objawy konieczna jest wizyta u lekarza w celu sprawdzenia czy szyna i opatrunek nie jest zbyt mocno założony. W zależności od objawów może występować konieczność założenia gipsu. Co do długości zwolnienia w Pana przypadku wszystko będzie zależeć od stopnia ustępowania objawów i np. możliwości wykonywania pracy z nogą w gipsie. 0 Nasi lekarze odpowiedzieli już na kilka podobnych pytań innych znajdziesz do nich odnośniki: Zwichnięcie, skręcenie i naderwanie stawów, więzadeł stawu skokowego i poziomu stopy – odpowiada Lek. Tomasz Kowalczyk Zwichnięcie, skręcenie i naderwanie stawów i więzadeł stawu skokowego – odpowiada Lek. Bartosz Małek Co oznacza zwichnięcie, skręcenie i naderwanie stawów i więzadeł stawu skokowego i poziomu stopy? – odpowiada Lek. Tomasz Kowalczyk Skręcenie i naderwanie lewego stawu skokowego – odpowiada Lek. Aleksandra Witkowska Skręcenie nogi w gipsie – odpowiada Lek. Tomasz Kowalczyk Uraz lewej stopy i skręcenie stawu skokowego – odpowiada Lek. Tomasz Kowalczyk Na jaki okres czasu zakłada się gips po skręceniu i naderwaniu stawu skokowego? – odpowiada Dr n. med. Maciej Kasparek Skręcenie i naderwanie stawu skokowego a wybór metody leczenia – odpowiada Mgr Natalia Dziadowicz Skręcenie nogi z naderwaniem stawu skokowego – odpowiada Mgr Marta Kociatyn-Stawarz Zwichnięcie, skręcenie i naderwanie stawów i więzadeł stawu skokowego oraz poziomu stopy – odpowiada Lek. Tomasz Kowalczyk artykuły Najczęstszy uraz! Skręcenie stawu skokowego to najczęstszy uraz. Statystyki podają ponad 350000 przypadków rocznie. Dotyczy wszystkich, a w szczególnościsportowców, ludzi aktywnych fizycznie czy mających pracę w przez nas lub źle leczony może doprowadzić dodługotrwałego ograniczenia aktywności ruchowej, niestabilności stawuskokowego, a w ostateczności do nieodwracalnych zmian powodem zakończenia kariery popularnie skręcenie kostki polega na przekroczeniu fizjologicznego zakresu ruchu w stawie skokowym, które może powodować uszkodzenie torebki stawowej i więzadeł. W przeważającej liczbie wywichnięcie stopy jest na zewnątrz (mechanizm supinacyjny skręcenia), a tylko co dwudzieste skręcenie bywa do wewnętrznej krawędzi stopy. Obok stawu skokowego skręceniu podlegają stawy skokowo-piętowy i skokowo-piętowo-łódkowy. Skręcenia stawów dzielimy na trzy stopnie. 1/ Stopień pierwszy – lekki. To niewielkie naciągnięcie torebki stawowej i więzadeł. Ból jest mały lub mierny i nieznacznie przeszkadza w chodzeniu. Obrzęk jest często nieduży, przeważnie wokół kostki zewnętrznej i szybko ustępuje. Pacjent nie odczuwa niestabilności stawu W tym rodzaju skręcenia można pomóc sobie samemu. Przydatny bywa tu angielski skrót „PRICE”, który rozwija się jako: protection, rest, ice, compression, elevation. Sprowadza się to do maksymalnej ochrony stawu, odciążenia najlepiej na 72 godziny,, schłodzenia, unieruchomienia i w końcu na elewacji czyli uniesienia kończyny w górę (15-20cm) na poduszce czy zwiniętym kocu. Starajmy się przez pierwsze 3-4 doby nie obciążać kończyny, najlepiej w ogóle nie chodzić. Zabandażujmy staw w taki sposób by nie drętwiały i siniały palce. W innym wypadku musimy poluźnić bandaż czy opaskę elastyczną. Następnie schłodźmy go np. kriożelem. Uwaga!- schłodzenie poprzez bandaż, a nie bezpośrednio na skórę. Można też zastosować okłady z naturalnej zimnej borowiny na cienkiej tkaninie oraz W tym rodzaju skręcenia można pomóc sobie samemu. Przydatny bywa tu angielski skrót „PRICE”, który rozwija się jako: protection, rest, ice, compression, elevation. Sprowadza się to do maksymalnej ochrony stawu, odciążenia najlepiej na 72 godziny,, schłodzenia, unieruchomienia i w końcu na elewacji czyli uniesienia kończyny w górę (15-20cm) na poduszce czy zwiniętym kocu. Starajmy się przez pierwsze 3-4 doby nie obciążać kończyny, najlepiej w ogóle nie chodzić. Zabandażujmy staw w taki sposób by nie drętwiały i siniały palce. W innym wypadku musimy poluźnić bandaż czy opaskę elastyczną. Następnie schłodźmy go np. kriożelem. Uwaga!- schłodzenie poprzez bandaż, a nie bezpośrednio na skórę. Można też zastosować okłady z naturalnej zimnej borowiny na cienkiej tkaninie oraz krótkotrwałe zimne kąpiele w wodzie. Takie postępowanie zmniejsza dolegliwości bólowe, ogranicza obrzęk, zapobiega zrostom i przyspiesza gojenie uszkodzonych tkanek. Rehabilitacja takiego stawu nie jest bezwzględnie konieczna. Osobiście ją gorąco zalecam. W pierwszej fazie (3- 4 doba po skręceniu) doskonale przyśpiesza terapię zmienne pole magnetyczne małej częstotliwości (parametry: 10mT, 25Hz, prostokątny). Winno ono być zawsze poprzedzone badaniem lekarza specjalisty rehabilitacji czy ortopedii. W drugim bądź trzecim tygodniu warto zastosować indywidualnie dobrane ćwiczenia. Mają one zapobiegać nawykowym skręceniom stopy. 2/ Stopień drugi – umiarkowany. Charakteryzuje się częściowym przerwaniem więzadeł i torebki stawowej. Ból jest średnio natężony lecz w pierwszym momencie nierzadko bywa duży i uniemożliwia chodzenie. Obrzęk szybko narasta i pojawia się krwiak. Niestabilność stawu wyczuwalna jest raczej później. 3/ trzeci stopień – całkowite przerwanie więzadeł i torebki. Ból, paradoksalnie, może być mniejszy w momencie urazu niż w stopniu on jednak długo i podczas obciążenia kończyny czy próby chodzenia jest znacznie większy. Najczęściej uniemożliwia jakiekolwiek przemieszczanie się. Obrzęk i krwiak są wyraźne, obejmują niejednokrotnie cały staw łącznie z śródstopiem. Utrzymują się bardzo długo. Praktycznie zawsze pacjent odczuwa mniejszą lub większą niestabilność stawu. Rzeczywista ochrona stawu skokowego wynika z jego skokowy jest zabezpieczony z obydwu stron szeregiem więzadeł. Od strony bocznej najważniejszą rolę odgrywają więzadło strzałkowo- skokowe przednie i tylne oraz więzadło piętowo- strzałkowego. Stronę przyśrodkowąstabilizuje więzadło trójgraniaste. W drugim i trzecim stopniu w mechanizmie supinacyjnym skręcenia zostaje uszkodzone więzadło strzałkowo- skokowe przednie, rzadziej strzałkowo- piętowe i strzałkowo-skokowe tylne. Ponadto ulegają naciągnięciu mięśnie strzałkowe i krótki prostownik palców. W pronacyjnym mechanizmie dochodzi do uszkodzenia więzadła trójgraniastego. Okolica ta jest dobrze unerwiona, a wszczególności torebka stawowa. Dlatego skręceniu prawie zawsze towarzyszy ból. Uszkodzenie przyśrodkowych stabilizatorów stawu może być przyczyną podwichnięcia kości skokowej. Obserwujemy nienaturalne ustawienie stopy. Konieczna jest pomoc ortopedy czy chirurga diagnostyce wykorzystujemy przede wszystkim badanie przedmiotowe,wykonywane są testy wydolności więzadeł (test szufladkowy przedni) oraz badania pomocnicze najczęściej rtg i badanie z braku dostępności inne: tomografia komputerowa, rezonansmagnetyczny lub artrografia. Zalecamy je głównie w urazach przestarzałych, ciężkich czy wielokrotnie powtarzających się (nawykowych). Leczenie i rehabilitacja w drugim i trzecim stopniu skręcenia naderwania więzadeł i torebki stawowej staw musimy w opatrunku gipsowym lub ortezie najczęściej trwa 2-3 tygodnie, a w stopniu trzecim noszenie stabilizatora przedłużamy o kolejne 3 tygodnie. W przypadku stwierdzenia zerwania więzadeł koniecznyjest zabieg ortopedyczny. Leczenie uzupełniamy farmakoterapią, lekami przeciwbólowymi i przeciwzapalnymi, flebotropowymi, a w końcu jeśli ból w znacznym stopniu ogranicza możliwość poruszania się, ortopeda w ramach profilaktyki przeciwzakrzepowej niejednokrotnie zaleca iniekcje preparatów małocząsteczkowej heparyny. Przyczyny przedłużającego się bólu i obrzęku stawu mogą być różne od przerostu błony maziowej albo ciała wolnego, na przykład kawałka chrząstki, w obrębie stawu skokowego) do braku lub złej stawu wiąże się z rozciągnięciem aparatu więzadłowo-ścięgnistego i torebki stawowej. Pacjent określa ją nierzadko jako „uciekanie stopy”, któremu towarzyszy ból głównie podczas chodzenia po nierównym terenie, o luźnym podłożu (plaża) lub w butach na wysokimobcasie. Należy wtenczas powrócić do diagnostyki stawu i rozważyć dalszą rehabilitację bądź leczenie operacyjne. . W każdym przypadku po zakończeniu leczenia ortopedycznego pożądane sązabiegi fizyko i kinezyterapii w celu szybszego powrotu do normalnej aktywności fizycznej i uniknięcia powikłań. Terapię polem magnetycznym można rozpocząć jeszcze w opatrunku gipsowym. Przy braku przeciwwskazań stan ogólny pacjenta, choroby onkologiczne, silny ból ten rodzaj zabiegu przyśpiesza leczenie minimum o 2-3 tygodnie. Konieczna jest tu współpraca lekarzy, fizjoterapeutów i rzecz jasna samego rozpoczynamy najlepiej 1-2 tygodnie po zdjęciu opatrunku gipsowego. Zapalenie żył, obrzęk limfatyczny czy zmiany skórne mogą opóźnić leczenie ruchem. Przy obrzęku dobrze najpierw wykonać drenaż limfatyczny. Wysięk zapalny zawierający dużą ilość włóknika może być przyczyną zrostów. Właściwą kinezę rozpoczynamy zwykle od ćwiczeń czynno-biernych, a w przypadkach lżejszych od czynnych wolnych stopy i podudzia. Nie powinniśmy zapominać o ćwiczeniach palców. Poprawa zakresu ruchu umożliwia dalsze ćwiczenia poprawiające czucie głębokie. Priopriocepcja umożliwia „odczuwanie podłoża” i jest pierwszym czynnikiem ostrzegającym stopę przed niebezpieczeństwem ponownego momencie ustępowania bólu i obrzęku możemy zastosować ćwiczenia oporowe, pamiętając o ścisłej współpracy pacjenta z aparatu więzadłowego to główny cel rehabilitacji, zapobiegający nawykowym skręceniom czy podwichnięciom stawu. Z praktyki wiem, że bardzo często pomija się ten etap kinezyterapii i skutki są wiadome. Fizykoterapia obejmuje zabiegi powierzchowne (leczenie zimnem,laseropunkturę) i głębokie (prądolecznictwo, pole magnetyczne). Unikam zabiegów cieplnych, w tym wirówek wodnych tak często ordynowanych oraz ultradźwięków. Powodują one nasilenie bólu, stanów zapalnych i obrzęku. Ultradźwięki mogą pogłębić uraz. Zabiegi te są dopuszczalne w stanach przestarzałych, a wodolecznictwo jak chcemy zastosować to z zaznaczeniem wody chłodnej 24-26 st. C. Najogólniej w skręceniach lekkich stosujemy zabiegi o działaniu powierzchownym, a w pozostałych całą paletę zabiegów fizykalnych nie zapominając o kluczowej Kinezyterapii. Przy stwierdzeniu zaburzeń unerwienia stopy warto rozważyć leczenie prądami trójkątnymi (przypadki cięższe) lub sinusoidalnymi (lżejsze) nerwów obwodowych. 1-2 serie zabiegów mogą postawić chorego na nogi. Ciężkie uszkodzenia wymagają dłuższej terapii. Wówczas winniśmy także „zadbać” o zdrową kończynę, która w skutek przeciążenia wymaga wzmocnienia. Należy na koniec wspomnieć o braku możliwości szybkiej rehabilitacji ambulatoryjnej z powodu narzucanych placówkom rehabilitacyjnym limitom finansowym. Skutkuje to przedłużeniem leczenia na zwolnieniu lekarskim, a nierzadko na późnych powikłaniach w postaci utrwalonej niestabilności stawu. Dlatego w interesie samego pacjenta należy rozpocząć rehabilitację jak najwcześniej. Opracował po 25 latach doświadczenia z powyższymi urazami lek. med. Jacek Reichert sp. rehabilitacji medycznej Skręcenie stawu skokowego, określane potocznie jako skręcenie kostki, jest jednym z najczęstszych urazów nogi. Co roku kontuzji tej doznają tysiące ludzi, a polega ona na znacznym przekroczeniu zakresu ruchu w stawie skokowym. Zwichnięcie kostki prowadzi do uszkodzenia torebki stawowej i więzadeł. Zdecydowanie najwięcej przypadków – szacuje się, że nawet ok. 95 procent – to podwichnięcie się stopy do wewnątrz. Skręcenie stawu skokowego - przyczyny Zwichnięcie kostki to bardzo częsta kontuzja występująca nie tylko w sporcie zawodowym lub amatorskim, ale również przytrafiająca się podczas wykonywania codziennych prac domowych. Wynika to głównie ze skomplikowanej budowy stawu skokowego z mocno rozbudowanym aparatem więzadłowym oraz działania wielu sił zewnętrznych powodujących liczne przeciążenia stawu skokowego podczas poruszania się. Ryzyko urazu jest najczęściej powiązane z aktywnością, która wymaga dużych ruchów skrętnych (np. podczas gry w tenisa czy koszykówkę), ale też w trakcie biegania po nierównym terenie. Zwichnięcie stawu skokowego czy skręcenie kostki ma związek z obciążeniem po nieprawidłowym ułożeniu stopy w trakcie biegu, lądowania przy skoku, a nawet – podczas marszu. Wśród możliwych przyczyn urazu występuje także suma wcześniejszych kontuzji, dysbalans mięśniowy (nierównowaga mięśniowa), zaburzenia priopriocepcji (czucia głębokiego), uogólniona wiotkość więzadłowa i nieprawidłowa praca stopy (biomechanika) podczas ruchu (płaskostopie). Skręcona kostka jest to naciągnięcie lub rozerwanie więzadeł z uszkodzeniem torebki stawowej. Najczęściej uszkodzeniu ulega więzadło skokowo-strzałkowe przednie, które jest głównym stabilizatorem stawu skokowego. Rzadziej, głównie w wyniku cięższych obrażeń, uszkodzeniu może ulec więzadło piętowo-strzałkowe. skręcenie boczne - podeszwa stopy wykręca się do wewnątrz, przez co uszkadzane jest więzadło skokowo-strzałkowe skręcenie zewnętrzne - podeszwa stopy wykręca się na zewnątrz, powodując uraz więzadła trójgraniastego. Skręcona kostka - objawy Skręcenie stawu skokowego lub skręcenie śródstopia jest związane z częściowym lub całkowitym uszkodzeniem struktur torebkowo-więzadłowych kompleksu skokowego. Dlatego ważne jest, aby określić mechanizm, w jakim doszło do danego urazu. Zakres odczuwanych objawów jest często uzależniony od stopnia uszkodzenia tkanek. Trzystopniowa skala skręcenia stawu skokowego: skręcenie kostki I stopnia: naciągnięcie więzadeł i torebki stawowej, niewielki ból, obrzęk i ograniczenie ruchomości, bez niestabilności skręcenie kostki II stopnia: rozerwanie torebki stawowej i częściowe zerwanie więzadeł, znaczna bolesność, wyraźny obrzęk, częściowa niestabilność, chód z utykaniem skręcenie kostki III stopnia: rozerwanie torebki stawowej i całkowite przerwanie więzadeł, niestabilność stawowa z dużym obrzękiem i bolesnością, trudności z chodzeniem Najczęstszym miejscem odczuwania objawów będzie przednio-boczna część stawu skokowego, co może sugerować uszkodzenia więzadła skokowo-strzałkowego przedniego. Zwichnięcie kostki może być bardzo poważne. Biorąc pod uwagę złożoność urazu, warto jednak zasięgnąć opinii ortopedy, diagnosty czy fizjoterapeuty, by zabezpieczyć stopę przed powiększeniem urazu lub możliwie przyspieszyć powrót do aktywności. Skręcenie kostki – pierwsza pomoc Podobnie jak przy innych urazach sportowych, pierwszą pomocą dla uszkodzonego stawu skokowego jest zastosowanie schematu PRICE. Jest on najczęściej stosowany w przypadku urazów pierwszego stopnia, głównie do postępowania natychmiastowego. Nie obejmuje on jednak czynności w dalszych fazach gojenia się tkanek. P – protection (ochrona) czyli zabezpieczenie bolącego miejsca przed powtórnym urazem; R – rest (odpoczynek) czyli ograniczenie ruchu, aby zapewnić odpoczynek i regenerację nadwyrężonych tkanek;I – ice (schładzanie) czyli stosowanie okładów z lodu (najlepiej gotowe kompresy żelowe) w celu zmniejszenia obrzęku;C – compression (kompresja) czyli zastosowanie delikatnego ucisku w celu zmniejszenia stanu zapalnego i obrzęku;E – elevation (uniesienie) czyli podniesienie kończyny powyżej linii serca, co powinno ograniczyć rozrost obrzęku. Innym powszechnie stosowanym protokołem postepowania pourazowego jest POLICE. W tym schemacie już od pierwszych dni po urazie planuje się strategię postępowania, bazując na dozowaniu optymalnych obciążeń, które pozwolą utrzymać pamięć ruchową w obrębie uszkodzonego stawu. P – protection (ochrona) czyli zabezpieczenie ortopedyczne urazu z zastosowaniem różnych form tapingu, w tym również tapingu sztywnego, który ograniczy zakres ruchu w stawie, nie pozwalając na pogłębienie kontuzji; OL – optimal loading (optymalne obciążanie) czyli dopuszczenie do stopniowego ruchu uszkodzonego stawu, który będzie mobilizował gojenie się tkanek , a granicą działań terapeutycznych będzie pojawiające się doznania bólowe; I – ice (schładzanie) czyli sytuacja podobna jak w przypadku PRICE, choć niektóre źródła mówią o nie traktowaniu urazu lodem dosłownie. Chodzi o obniżenie metabolizmu w wyniku zmniejszenia przepływu krwi przez ochładzane tkanki. Skrajnie niskie temperatury, trzymane w czasie dłuższym niż 8 min, mogą doprowadzić do efektu odwrotnego, czyli zwiększenia obrzęku; C – compression (kompresja) czyli zastosowanie delikatnego ucisku w celu zmniejszenia stanu zapalnego i obrzęku;E – elevation (uniesienie) czyli podniesienie kończyny powyżej linii serca, co powinno ograniczyć rozrost obrzęku. Ostatnio jednak mówi się co raz częściej o jeszcze innym protokole zwanym PEACE&LOVE, składającego się z dwóch części: PEACE (spokój), którym powinniśmy się kierować zaraz po urazie tkanek miękkich oraz LOVE (miłość) w dalszych dniach po urazie. Faza I - PEACE P – protect (ochrona) czyli ograniczenie ruchu na 2-3 dni, co ma zminimalizować ryzyko pogorszenia obecnego stanu. Uszkodzone tkanki powinny zostać odciążone, aby zminimalizować ból; E – elevation (uniesienie) czyli analogicznie jak w schemacie PRICE, uniesienie kończyny powyżej poziomu serca, aby ograniczyć rozrost obrzęku i ułatwić odprowadzenie płynu z kończyny;A – avoid anti-inflammatories (unikanie środków przeciwzapalnych) czyli pozwolenie, aby stan zapalny przyczynił się do stopniowej regeneracji uszkodzonej tkanki. Hamowanie tego procesu przy zastosowaniu środków przeciwzapalnych lub nawet krioterapii utrudnia stworzenie silnej tkanki; C – compression (kompresja) czyli zastosowanie ucisku za pomocą bandaży elastycznych lub kinesiotapingu, co ma zmniejszyć obrzęk; E – education (edukacja) czyli nauczanie procedur postępowania w urazach. Bardzo ważny element procesu leczenia, ponieważ skuteczność rehabilitacji w dużej mierze zależy od współpracy pacjenta z fizjoterapeutą. Faza II - LOVE L – load (obciążenie) czyli dopuszczenie do optymalnego obciążania stawu objętego urazem. Zaleca się powrót do czynności dnia codziennego z uwzględnieniem bezbolesnego zakres – optymism (optymizm) czyli optymistyczne nastawienie pacjenta do rehabilitacji, co według tego protokołu, obok edukacji pacjenta, stanowi najważniejszy składnik w jego prawidłowym powrocie do zdrowia;V – vascularisation (unaczynienie) czyli pobudzanie układu sercowo-naczyniowego ma stanowić wsparcie w leczeniu urazów układu mięśniowo-szkieletowego;E – exercise (ćwiczenia) – czyli zaleca się stosowanie kilka dni po urazie bezbolesnej aktywności fizycznej, co ma przywrócić mobilność, siłę oraz czucie ciała. Osoba kontuzjowana i podejrzewająca skręcenie stawu skokowego powinna unikać czynności zwiększających przepływ krwi i narastanie obrzęku np.: nadmiernie obciążać kontuzjowany staw skokowy, stosować maści o działaniu rozgrzewającym czy ciepła w postaci gorącej kąpieli. Szczegółowa diagnostyka oparta o badanie fizykalne, RTG i USG, w przypadku skręcenia stopy jest niezbędna. Pozwala ustalić stopień urazu oraz wykluczyć poważniejsze zmiany, jak: pęknięcia, złamania czy przemieszczenia. Skręcona kostka często wymaga dalszego leczenia, które jest uzależnione od stopnia uszkodzenia stawu skokowego. Jeśli ortopeda podczas badania klinicznego, wspierając się badaniem obrazowym, wyeliminuje wszystkie poważne patologie (np. złamanie) można od razu rozpocząć działania usprawniające pod okiem fizjoterapeuty. Rehabilitacja stawu skokowego wymaga szybkiej interwencji w postaci wdrożenia indywidualnego programu z optymalnie dostosowanymi obciążeniami. Przyspiesza to powrót do aktywności oraz zabezpiecza przed kolejnymi urazami w przyszłości. Skręcony staw skokowy staje się słabszy i podatniejszy na kolejne urazy. Rehabilitacja stawu skokowego po skręceniu jest na początku ukierunkowana na redukcję bólu, zmniejszenie obrzęku oraz przywrócenie pełnego ruchu w stawie. Kolejnym etapem rehabilitacji jest trening stabilizacyjny, który ma na celu odbudowę stabilności w stopie. Należy jednak pamiętać, że przy powrocie do sportu, po obszernym uszkodzeniu stawu skokowego, warto na początek zastosować stabilizator. Skręcony staw skokowy powinien być dobrze usztywniony. Skręcenie stawu skokowego leczenie Skręcenie kostki lub zwichnięcie stawu skokowego leczone są w zależności od rodzaju i skali urazu: Urazy I stopnia (najłagodniejsze skręcenie stopy): zaleca się jedynie chłodzenie stawu, ograniczenie ruchu oraz noszenie stabilizatora. Powrót do zdrowia trwa około 10 dni. Urazy II stopnia: schładzanie, odciążanie nogi do ustąpienia bólu, noszenie stabilizatora. Urazy III stopnia (najcięższe skręcenie stawu skokowego): schładzanie, odciążanie nogi przez około trzy tygodnie oraz noszenie stabilizatora przez ok. sześć tygodni. Tutaj często leczenie zachowawcze okazuje się niewystarczające i konieczna może okazać się operacja. Rehabilitacja po skręceniu kostki W większości przypadków po urazie skręcenia stawu skokowego należy przejść fizjoterapię. Po urazach II i III stopnia zalecana jest rehabilitacja stawu skokowego, która pozwoli przywrócić pełną funkcję stopy. Fizjoterapeuta pokaże także ćwiczenia na staw skokowy, które poprawią czucie głębokie, ogólną stabilizację, a przez to zmniejszą ryzyko na ponowne zwichnięcie kostki. Należy pamiętać, że staw skokowy będzie w przyszłości bardziej podatny na kolejne kontuzje, dlatego też warto stosować się do zaleceń lekarza i dbać o profilaktykę przeciwurazową. Podstawowym elementem postępowania po skręceniu kostki są odpowiednio dobrane ćwiczenia, zaś proces rehabilitacji powinien być nadzorowany przez fizjoterapeutę lub lekarza prowadzącego. Trudność ćwiczeń jest dobierana indywidualnie i ulega stopniowej progresji w zależności od etapu. Ich wykonywanie może uchronić przed wystąpieniem kolejnej kontuzji. Ćwiczenia stabilizacji i propriocepcji: Ćwiczenia statyczne na podłożu stabilnym po skręceniu stawu skokowego Podstawowym ćwiczeniem jest stanie na jednej nodze przy oczach otwartych i zamkniętych. Kolejne ćwiczenia również są wykonywane w staniu na jednej nodze, w czasie których wykonujemy wspięcia na palce, półprzysiad czy przenoszenie drugiej nogi w różnych kierunkach, tzw. „cztery strony świata”. Ćwiczenia statyczne na podłożu niestabilnym po skręceniu kostki Kolejnym etapem będzie wykonywanie ćwiczeń wymienionych powyżej na różnym podłożu, takim jak: materac, poduszka, dysk sensomotoryczny, Bosu czy trampolina. Ćwiczenia dynamiczne na podłożu stabilnym po skręceniu stawu skokowego W tej części wykonujemy różnego rodzaju wykroki w przód i w tył, przeskoki jednonóż przez niskie przeszkody czy wyskoki obunóż z lądowaniem na jednej nodze. Ćwiczenia te mają na celu imitowanie czynności funkcjonalnych oraz adaptowanie stawu do obciążeń, którym będzie poddawany na co dzień. Ćwiczenia dynamiczne na podłożu niestabilnym po skręceniu kostki Kolejnym etapem będzie wykonywanie ćwiczeń wymienionych powyżej na różnym podłożu. Wykroki możemy wykonywać na poduszkę lub dysk równoważny, wyskoki i przeskoki zaś na materacu lub poduszkach sensomotorycznych. Ćwiczenia tego typu stosowane są w końcowej fazie rehabilitacji. Ćwiczenia wzmacniające mięśnie w obrębie goleni: Ćwiczenia wzmacniające grupę mięśni strzałkowych Mięśnie strzałkowe podczas podwichnięcia bocznego ulegają nagłemu, nadmiernemu rozciągnięciu, co skutkuje ich nieprawidłowym funkcjonowaniem. Izolowane wzmacnianie mięśni strzałkowych, zarówno w skróceniu, jak i podczas wydłużania się mięśnia (tzw. ruch ekscentryczny) pozwala na odtworzenie ich prawidłowej funkcji. Ruch stopy na zewnątrz pobudza działanie tych mięśni. Ćwiczenia wzmacniające mięśnie prostowniki stawu skokowego (ruch tzw. zgięcia grzbietowego) Mięśnie przedziału przedniego goleni również wspomagają ruch stopy na zewnątrz. Po urazie skręceniowym kierunek ten może wykazywać deficyt pod względem zakresu. Unoszenie stopy oraz palców w górę, pobudza mięśnie do wykonywania swojej funkcji. Ćwiczenia wzmacniające mięśnie grupy tylnej goleni Istotnym elementem jest również wzmacnianie mięśni łydki (trójgłowy łydki, piszczelowy tylny), gdyż pomimo ich nadmiernego napięcia wykazują one również osłabienie, co przyczynia się do nieprawidłowego odbicia się od podłoża podczas chodu. Niewydolność mięśnia piszczelowego tylnego może skutkować bólem w obrębie jego ścięgna po stronie przyśrodkowej stopy. Odbudowa prawidłowej funkcji stawu skokowego po skręceniu Po urazie w obrębie stawu skokowego dochodzi do odruchowego odciążania urażonej kończyny. Wpływa to również na duże grupy mięśniowe w obrębie stawu kolanowego czy biodra. Istotna jest tutaj szczegółowa ocena jakości wykonywanego ruchu oraz funkcji całej kończyny dolnej podczas testów funkcjonalnych pod nadzorem fizjoterapeuty. Przed przystąpieniem do treningu dynamicznego wyrównanie występującego dysbalansu jest kluczowe. Jak zapobiegać skręceniom stawu skokowego? Skręcenie kostki (skręcenie stawu skokowego) jest kontuzją typu nagłego i ciężko jest zadbać o jej pełną profilaktykę. Warto jednak zwrócić większą uwagę na trening ogólnorozwojowy, ponieważ brak stabilizacji oraz nadmierne ruchy tułowia również są czynnikami predysponującymi do urazu. Powinien on być ukierunkowany na wyrównanie dysbalansu mięśniowego, poprawę stabilizacji całej kończyny dolnej oraz poprawę wzorców ruchowych charakterystycznych dla wykonywanej funkcji. Stopy stanowią ważny element całego układu lokomocyjnego. To na nich spoczywa ciężar ciała. To od nich też zależy, czy nasze stawy są stabilne. Podeszwa stopy to bardzo ważna część ciała, która zbiera informacje o nierównościach terenu, dzięki którym układ nerwowy może wygenerować natychmiastową odpowiedź poprzez napięcie mięśni. Każda nieprawidłowość w rejonie stopy, jak: płaskostopie, stopa wydrążona czy szpotawość i koślawość pięty, może wpływać na nieprawidłowe ustawienie kolana, biodra, a także kręgosłupa. Również odwrotnie, dysbalans w obrębie np. biodra będzie rzutował na staw skokowy i stopę. Skręcenie kostki można wyleczyć w Rehasport w miastach: Warszawa, Poznań, Gdańsk oraz Konin. Autorzy: dr hab. n. med. Tomasz Piontek, Ortopeda Rehasport Poznań mgr Natalia Reke, fizjoterapeutka Rehasport Gdańsk

ile zwolnienia na skrecenie stawu skokowego